Berichten voor Princenhage
  Nieuwsarchief
  Evenementen
  Winkels/Ondernemers
  Eten en uitgaan
  Princenhage in foto's
  Kerkelijk leven, moskee
  Weerberichten
  RECLAMEFOLDERS
  Albert Heijn
  Aldi Supermarkt
  C1000 Supermarkt
  Carrefour (Meer)
  Etos Princenhage
  Jumbo
  Lidl Prinsenbeek en Breda
  Woonboulevard Princenhage
  Winkelhart Etten-Leur
  Bibliotheek, digitheek
  Apotheken
  Banken/geldautomaat/Mr Cash
  Brandweer
  Dierenzaken
  Dokters, geneesheren, tandarts
  Gas en licht, energie
  Gemeente, afval, zorg, vervoer
  Internet, WiFi
  Links naar andere sites
  Musea
  Onderwijs, kinderopvang
  Politie
  Postkantoor
  Sport / recreatie
  Televisie kijken
  Verenigingen, sociaal werk
  Wonen in Princenhage
  Wijkraden in de omgeving
  Wijkblad-Lapteen-De Stem
  Princenhage in een notedop
  Zonwering uit Breda
  Colofon

 

 

 


Mevrouw Coolsma-Miedema ontvangt hoge onderscheiding Yad-Vashem

Joos en Herman Coolsma behoren beiden tot 'de rechtvaardigen onder de volkeren'. 

DOMINEE COOLSMA OVERSTEEG ZICHZELF: HIJ BEZOCHT DE VIER VAN BREDA, TERWIJL ZIJN BROER DOOR DE DUITSERS WAS GEFUSILLEERD...

Dominee Herman Coolsma oversteeg in zijn leven op ongekende wijze zichzelf. Hij bezocht de Vier van Breda (later de drie) terwijl zijn broer door de Duitsers in het concentratiekamp werd gefusilleerd. Herman Coolsma heeft een indrukwekkend leven geleid. Op Internet op wikipedia is wereldwijd een biografie aan hem gewijd. Nu aan de Princenhaagse dominee en zijn vrouw Joos Miedendorp de onderscheiding Yad Vashem is uitgereikt behoren beiden – terecht - tot de rechtvaardigen onder de volkeren


(Door Rinie Maas)

Klik op Meer... voor het vervolg

Bekijkt men de levensloop van dominee Coolsma dan kan men alleen maar onder de indruk geraken. En er is maar een conclusie mogelijk: hij oversteeg zichzelf! Hij bezocht De Drie van Breda terwijl tijdens 40-45 zijn broer door de Duitsers was gefusilleerd. Tijdens de Tweede wereldoorlog bood hij met Joosje Miedendorp, zijn vrouw, aan 30 Joden onderduik in de domineeswoning aan De Dreef. Voorin liepen de Duitsers in en uit. Zij hadden de pastoriewoning gevorderd. De Joodse onderduikers werden verborgen gehouden achter een diepe kast met een dikke wand, een put in de tuin en nog een geheime plaats. Op zolder van de buren was er eveneens plaats van 8 Joodse onderduikers. Ook zij zijn onderscheiden met 'de Yad Vashem'. 

Dominee van Boven, de opvolger
In Princenhage is een pastoor Boumanstraat en een Dominee Coolsmastraat. Pastoor Bouman (1922-1961) was hier in Princenhage een tijdgenoot en de vriend van dominee Coolsma. Dominee van Boven, zijn collega, schreef mij dat het 'o zo rechtvaardig zou zijn dat ook naar zijn voorganger dominee Coolsma een straat in Princenhage zou worden vernoemd'. Ik onderzocht het leven van Dominee Coolsma, schreef erover in het boek Gaode mee door ’t Aogje en richtte een verzoek aan de Dorpsraad om in Princenhage een Dominee Coolsmastraat te vernoemen. De raad ondersteunde het verzoek. De gemeente Breda zei ook “ja”. De straat kwam er ter plaatse van de woningbouw op de kop van de Wethouder van Haperenstraat/hoek Ettensebaan, dankzij het initiatief van dominee van Boven, zijn opvolger zaliger nagedachtenis. Om nog preciezer te weten hoe "haar vader was" vroeg ik zijn dochter Ineke Lolcama het leven van haar vader te beschrijven. In het Breda van weleer verschenen tal van artikeltjes, waaronder ook het getuigenis over dominee Coolsma door zijn opvolger dominee van Boven. Ik was eerst van plan al die losse feiten tot één coherent verhaal samen te vatten. Dat plan liet ik varen. De stukjes dienden om te fungeren voor de gemeente Breda als onderlegger, die over het verzoek, tot aanwijzing van de Dominee Coolsma straat, ook positief besliste. Wie waren Herman en Joos Coolsma? Haar indrukken over vader en moeder vatte Ineke Lolcama samen:

Hun beider levens
"In verband met het schone streven van de heer Rinie Maas, ds. Van Boven en wellicht nog meer hierbij betrokkenen, wil ik benadrukken hoezeer wij als familie van mijn vader, Herman Coolsma, het waardeerden toen zijn naam verbonden werd aan een straat in Princenhage. Mijn moeder, Joos Coolsma-Miedendorp, is thans zes en negentig jaar oud en woont in Huize de Werve in Breda. Zij is volledig compos mentis. Ook zij vond het een erg mooi idee toen op bedoelde wijze de nagedachtenis van mijn vader geëerd werd. Mijn vader - maar mijn moeder zeker niet minder - was (en zij is dus) een bijzonder mens in allerlei opzichten. Mijn vader was in bijzondere mate sociaal bewogen en spande zich dag en nacht in voor zijn medemensen. Hij sliep minimaal. Daarbij was hij erg erudiet, geïnteresseerd in bijna alles: kunst, architectuur, vooral kerkbouw, muziek, oudheid, geschiedenis en bezat hij een vrijwel encyclopedische kennis op al deze gebieden, maar ook wist hij altijd hoe N.A.C. er voor stond en wie er gewonnen had op Wimbledon of in de etappe van die dag van de Tour de France. Hij stond steeds klaar om zich op allerlei gebied nuttig te maken en behulpzaam te zijn. Zo was hij circa dertig jaar voorzitter van het bestuur van de Openbare Leeszaal en Bibliotheek. Hij richtte de Bredase afdeling van Ex Oriente Lux op, was voorzitter van het Groene Kruis, plaatselijk en regionaal, van de HIBO (Hulp in Bijzondere Omstandigheden), enz, enz.

Op bezoek bij de Vier van Breda
Zijn sociale bewogenheid bleek ook uit de voortvarende wijze, waarop hij banen voor mensen, die in nood zaten, trachtte te organiseren en uit zijn eigen administratie, waarin hij bijhield, wie woonruimte zocht, respectievelijk wie hij woonruimte kon aanbieden. Ook op dit vlak was hij immer, en tot op hoge leeftijd, actief. Of hulpzoekenden rooms-katholiek of protestant waren maakte hem niet uit. En dan de periode 40-45. Daarover is geschreven. Ik geef een aanvulling. Minder of niet bekend is dat de jongste broer van mijn vader is gefusilleerd in kamp Vught. De vele ellende die hij in de Tweede Wereldoorlog meemaakte belette hem niet om voor "De Vier van Breda" in de Koepel in Breda als celbezoeker op te treden. (Later de Drie van Breda).

“Moeder was ijzersterk!”…
U kunt u voorstellen wat een bijzondere vader hij was en hoe trots ik altijd op hem ben geweest. In de oorlog waren mijn ouders echte helden zoals de heer Maas beschreef. Hoe het zenuwgestel van mijn moeder gebouwd is weet ik niet maar het moet ijzersterk geweest zijn: mijn zusjes werden geboren in april 1940 en november 1944, ikzelf in 1936 en mijn broer in 1938 en wij hebben een hele gelukkig, zorgeloze jeugd gehad, terwijl mijn ouders het huis vol hadden met onderduikers; door de Duitsers hun huis uitgezette Bredanaars, terwijl zij nauwelijks geld in hun portemonnee hadden, want dominees moesten rondkomen met een bijzonder karig traktement.

Twee zéér rechtvaardigen!
Ook moest mijn vader gedurende een hele periode onderduiken omdat hij op de lijst stond van de Duitsers om als gijzelaar te worden opgepakt. Hij werd op het laatste nippertje gewaarschuwd door een medewerker van het Bevolkingsregister, die aangetekend had, wie "geselecteerd" waren om opgepakt te worden, zodat hij toen het onheil naderde het huis verlaten kon. De Duitsers kwamen hem halen maar vonden "de vogel" gevlogen. "Met vakantie", zoals mijn moeder hen wijsmaakte. Hoe moeder bij dit alles een gezellige, vrolijke moeder voor ons heeft kunnen zijn, is mij altijd een volstrekt raadsel geweest. Ik heb in ieder geval geen enkel complex van de beschreven omstandigheden overgehouden. Ik heb wel veel dankbare gevoelens jegens mijn ouders, die altijd zoveel voor anderen hebben gedaan, zonder ook maar ooit op eigen roem of op dankbaarheid uit te zijn geweest. Joosje mocht op de dag van de uitreiking de onderscheiding “apekool” noemen. Hij is terechtgekomen bij twee zéér rechtvaardigen!

Overige nieuwsberichten